Με πιανει μια μελαγχολία που δεν υπήρχε στα early 20s χρονια. Πλεον νιώθω βαριά ωρες ωρες. Αναπολώ τον σκύλο μου που έφυγε, τους γονεις μου που εφυγαν, κατι παρεες, κατι ανέμελες στιγμές. Φταίνε κ τα σοσιαλ που μου πετάνε αναμνησεις καθημερινα θαρρώ. Επισης δεν ειμαι πολυ μεγαλη ,στα 34 ειμαι και εξαιρετικα ικανοποιημένη με τα προσωπικά μου,τον γάμο μου,τη δουλεια μου,τον περίγυρό μου. Αλλά..ειναι κάποια πλάσματα και άνθρωποι που καθε μερα λείπουν πιο πολυ

Κάτι τέτοιο παρατηρώ. Ότι σε ηλικίες 18-30 φαίνεται η θέαση μπάσκετ πλέον να ξεπερνά στην Ελλάδα το ποδόσφαιρο. Πράγμα που δε νομίζω να ίσχυε πριν μία δεκαετία.

Η καποιο interaction μαζι τους. Με αφορμη ενα πρόσφατο ταξίδι μου στο Λος Αντζελες με πλησίασαν αρκετες φορες στο γνωστο κτήριο τους εκει και ηταν αρκετα πιεστικοι ώστε να μπω μεσα και να γινω μελος κλπ

Αν μπορούσατε να γυριζατε το χρόνο πίσω θα αλλάζατε κάτι στην επαγγελματική σας σταδιοδρομία;

Γεια σας! Θα ήθελα λίγο τα φώτα σας.
Είχα πάει για σέρβις πριν μέρες το αυτοκίνητό μου σε ένα συνεργείο. Το συνεργείο, έδωσε το αυτοκίνητό μου σε κάποιον γνωστό τους, που δεν εργάζεται όμως σε αυτό, παππού 76 χρονών να πάει να βάλει αέριο να δούνε κάτι.
Αυτός στη πορεία τράκαρε. Επειδή τελικά αποδείχθηκε ότι έφταιγε μου είπαν απ το συνεργείο ότι όποια ζημιά θα μου τη καλύψουν εκείνοι.
Εγώ το πήγα να το δει ένας καλός φανοποιός στη περιοχή μου που τον ξέρω και τον εμπιστεύομαι και μου είπε γύρω στα 800 ευρώ ζημιά με τα εργατικά του.
Τώρα εάν βρει κάτι στη πορεία μπορεί να ανέβει λίγο το κόστος και αυτό γιατί για να το δει ολοκληρωμένα θα πρέπει να αρχίσει να ξεκουμπώνει πράγματα από πάνω του τα οποία όμως πολύ πιθανόν να μην ξανακουμπώνουν επειδή εχουνε σπάσει βάσεις, έχουνε σφινωθεί , μετακινηθεί, έχει στραβώσει η τραβέρσα και πολύ πιθανόν να μην κάθονται σωστά μετά.
Πήρα το συνεργείο τηλέφωνο, μίλησε αυτός με τον φανοποιό και του φαίνονται πολλά τα λεφτά και θέλει φωτογραφίες κλπ κλπ.
Απ ό,τι καταλαβαίνω προσπαθεί να με πείσει να το πάω σε κάποιον δικό του στην Αθήνα (δεν είμαι από Αθήνα) ώστε να το φτιάξει φθηνότερα. Δεν τον εμπιστεύομαι όμως εγώ, δεν ξέρω τι πράγματα θα βάλουν πάνω για να ρίξουν το κόστος και τί θα κάνουν.
Τί θα κάνατε στη θέση μου;

Θ' αναφερθώ σ' ένα άσχημο βίωμα με τη Box Now που είχα πρόσφατα, όχι για να αποθαρρύνω όσους εξυπηρετούνται κανονικά, αλλά γιατί μετά από τρία-τέσσερα χρόνια ως ιδιώτης στο Ηράκλειο Κρήτης, τα πράγματα έφτασαν σε οριακό σημείο. Στην αρχή όλα πήγαιναν άψογα, είτε με online αγορές είτε με προσωπικές αποστολές. Τον τελευταίο καιρό όμως άρχισα να βλέπω καθυστερήσεις και φθορές. Αποκορύφωμα; Ένα δέμα που εκτράπηκε εντελώς από τη διαδρομή του, πέρασε από πολλά κέντρα διαλογής πιθανόν από λάθος και έφτασε παραβιασμένο και ξανακλεισμένο με επιπλέον ταινίες. Έλειπαν αντικείμενα με αξιόλογη οικονομική αλλά και συναισθηματική αξία. Ακόμη χειρότερο έγινε όταν αντιμετώπισα την ανεπάρκεια και την αδιαφορία της εξυπηρέτησης πελατών τηλεφωνικώς. Με email δεν απάντησαν ποτέ όσα κι αν έστειλα, όπου κι αν έστειλα. Ένοιωθα πως κανείς δεν είναι εκεί να αναλάβει την ευθύνη ή να δοθούν οι πρέπουσες εξηγήσεις. Αυτό άλλαξε μόνο όταν δήλωσα ρητώς ότι θα προχωρήσω σε επώνυμη καταγγελία στις αρχές. Τότε μόνο με κάλεσε ένας υπεύθυνος, αξιοπρεπής και συνεργάσιμος, και με τα πολλά το ζήτημα διευθετήθηκε κάπως. Αυτό του το αναγνωρίζω. Θεωρείται πρέπον όμως η φερεγγυότητα μιας εταιρείας να κρίνεται κατόπιν εορτής κι όταν ο πελάτης είναι ήδη εκτεθειμένος; Καθώς πληρώνουμε όλοι αντίτιμο για να εξυπηρετούμαστε. Δεν πρέπει να χρειάζεται να φτάσεις στα άκρα για να σε ακούσουν.

Εσείς έχετε αντιμετωπίσει κάτι παρόμοιο, με τη Box Now ή με άλλη αντίστοιχη εταιρεία ταχυμεταφορών;

Αναρωτιέμαι τελικά αν, όσο μεγαλώνει ο όγκος των δεμάτων, τα προβλήματα προέρχονται από τους συμβεβλημένους συνεργάτες της στην διαδρομή ή τα σημεία διαλογής τους. Θα έπρεπε, ωστόσο, μιας και εξυπηρετούν τόσο κόσμο να είχαν ήδη το κίνητρο να γίνουν καλύτεροι, τυπικότεροι και ασφαλέστεροι.

Καλημέρα σε όλους.

Πριν ένα μήνα περίπου διαγνώστηκα με πνευμοθώρακα, κάτι που με κράτησε στο νοσοκομείο για 10 ημέρες. Προχωρήσαμε σε συντηρητική θεραπεία (χωρίς χειρουργείο, μόνο σωλήνα) και η κατάσταση βελτιώθηκε.

Έχοντας πάρει 2 εβδομάδες αναρρωτική και εντολή από το γιατρό για να μην ταξιδεύω, σηκώνω βάρη και γενικά να κάνω πράγματα που με κουράζουν για 1 μήνα, θα ήθελα να ρωτήσω το εξής: Όσοι το έχετε περάσει, πόσο καιρό κάνατε πραγματικά να επανέλθετε στην καθημερινότητα σας; Να συμπληρώσω εδώ ότι πριν το πάθω, έκανα τρέξιμο μεσαίων αποστάσεων και σήκωνα ελάχιστα βάρη στο σπίτι, από θέμα άσκησης.

Το περασμενο σαββατο ειχα παει σε ενα κλαμπ με την παρεα μου ωσπου μετα απο καποια ωρα φυγαμε απο το τραπεζι που ημασταν και καθισαμε σε ενα αλλο. Στο διπλα ακριβωσ τραπεζι καθοταν μια κοπελα απτην σχολη μου με την παρεα της την οποια ειχα παρατηρησει και εκεινη εμενα. Δεν ειχα σκοπο να πλησιασω παρολα αυτα. Σε καποια φαση βρισκομαστε πλατη με πλατη και μου ακουμπαει τον ωμο να μου ζητησει αναπτηρα. Σαν τζεντλμαν που ειμαι παω να τησ το αναψω και ενας τυπος διπλα της μου πεταει το χερι σε προσπαθεια να το αναψει εκεινος. Γελαω και γυρναω και αμεσως μετα με πιανει ο τυπος και μου ζηταει συγγνωμη και πως εχει πιει. Με τα λιγα και τα πολλα εφυγα γιατι θα επαιζα μπουνιες. Οσο ειμαι εξω βλεπω την ιδια κοπελα να βγαινει εξω να με ψαξει και την πλησιαζω. Μου ζηταει συγγνωμη για την συμπεριφορα του τυπου λεγοντας μου πως σημερα τον γνωρισε κατι το οποιο δεν πιστεψα φυσικα. Μιλαμε λιγο, εδειξε αρκετο ενδιαφερον θα ελεγε κανεις. Μου περνει το κινητο να μου βαλει το ινστα της και αυτο ηταν. Της στελνω την επομενη και τη ρωταω ποτε ειναι ελευθερη. Και κανονιζουμε για σημερα. Στο εντωμεταξυ να λαμβανω απαντησεις στα μυνηματα μου καθε 3-4 ωρες, και πολυ dry απαντησεις γενικοτερα. Σημερα λοιπον εβρεχε ολη μερα και οταν της ειπα σε καποια φαση οτι σταματησε να βρεχει, με σκοπο να βγουμε μου απανταει. -Οντως; Ρισπεκτ και μενω μαλακας. Αυτο που δε καταλαβαινω ειναι πως πλησιαζεις καποιον και δειχνεις ενδιαφερον και μεσα σε μια μερα ειναι λες και το εχεις μετανιωσει. Προφανως το εκοψα αλλα θα την πετυχω σιγουρα στο πανεπιστημιο. Ακομα και οταν δεν τις πλησιαζουμε εμεις παλι βρισκουν τροπο να μας ριξουν